مجموعه معارف دين دو گونه است:
يك - اصول و معارف نظرى
دو - برنامهها و دستورات عملى
قسمت اول نيز مشتمل بر دو گونه از مسائل و موضوعات است:
1 - موضوعات زير بنايى و پايهاى
2 - موضوعات روبنايى و فرعى
«اصول دين» مجموعه عقايد بنيادى و پايهاى دين است كه عمدتاً جنبه نظرى دارند و ازهمينرو به آنها اصول دين گفته مىشود (مانند توحيد، نبوت و...). نماز گرچه از نظر عملى جزء اصول و پايههاى تربيتى رفتار دينى است؛ ولى بدان لحاظ كه از نظر عقيدتى رو بنا محسوب مىگردد نه زير بنا، از اصول شمرده نمىشود و بهعنوان «فروع دين» از آن ياد مىگردد.
بنابراين نماز از جهت عملى در زمره اصول دين است؛ ولى چون از نظر اصطلاح »اصول دين« به معارف پايهاى نظرى اطلاق مىگردد، نماز از جمله آنها به حساب نيامده است.
نظرات شما عزیزان:
موضوعات مرتبط: در پیرامون قران و نماز

















